Τα μήλα που αναπτύσσονται ταχύτερα εμφανίζουν συχνότερα και σε πιο σοβαρή μορφή την πικρή στιγμάτωση (bitter pit), μια φυσιολογική ασθένεια που κάνει μεγάλο μέρος της παραγωγής μη εμπορεύσιμο, σύμφωνα με μελέτη του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στους ταχύτερα αναπτυσσόμενους καρπούς η μεταφορά μέσω του ξύλου, των αγγείων που φέρνουν νερό και ασβέστιο στον καρπό, μειώθηκε κατά 50% σχεδόν δύο εβδομάδες νωρίτερα απ’ ό,τι στους καρπούς που μεγάλωναν πιο αργά, με παράλληλη μείωση του ασβεστίου στη φλούδα.
Η πικρή στιγμάτωση εμφανίζεται ως μικρές, βυθισμένες καφέ κηλίδες κάτω από τη φλούδα, συνήθως προς το κάτω μέρος του καρπού, όπου η σάρκα νεκρώνεται και αποκτά πικρή γεύση. Συνδέεται με την έλλειψη ασβεστίου στον καρπό και συχνά γίνεται ορατή μόνο στην αποθήκευση, όταν ο παραγωγός έχει ήδη επενδύσει σε ολόκληρη την καλλιεργητική περίοδο. Το ασβέστιο, σε αντίθεση με στοιχεία όπως το κάλιο και το μαγνήσιο, μετακινείται μέσα στο φυτό μόνο μέσω του ξύλου, γι’ αυτό η λειτουργία των αγγείων αυτών είναι καθοριστική.
Η ομάδα του Todd Einhorn μελέτησε την ποικιλία Honeycrisp, από τις πιο ευαίσθητες στην πικρή στιγμάτωση και από τις πιο δημοφιλείς στις ΗΠΑ. Στο πρώτο πείραμα, οι ερευνητές άλλαξαν το φορτίο καρπών ανά δέντρο, ώστε κάθε μήλο να έχει στη διάθεσή του περισσότερους ή λιγότερους πόρους. Οι καρποί με τους περισσότερους πόρους μεγάλωσαν γρηγορότερα και έγιναν μεγαλύτεροι, και σε αυτούς καταγράφηκε η υψηλότερη συχνότητα και σοβαρότητα της ασθένειας. Στο δεύτερο πείραμα, τα μήλα σκιάστηκαν τεχνητά ώστε να επιβραδυνθεί προσωρινά η ανάπτυξή τους. Όταν αφαιρέθηκε η σκίαση, οι καρποί παρουσίασαν απότομη αύξηση ανάπτυξης, που συνοδεύτηκε από μεγαλύτερη απώλεια της λειτουργίας του ξύλου. Η σοβαρότητα της ασθένειας στην αποθήκευση ήταν σε συμφωνία με τη συχνότητά της κατά τη συγκομιδή.
Σύμφωνα με τον Einhorn, η αντίληψη ότι το μεγάλο μέγεθος του καρπού «ευθύνεται» για την πικρή στιγμάτωση έδινε ελάχιστες πληροφορίες για το πότε και πώς παίζει ρόλο η ανάπτυξη. Η ομάδα του θεωρεί ότι πρόκειται για διαταραχή της μεταφοράς, που ξεκινά όταν η ανάπτυξη του καρπού ξεπεράσει ένα όριο. Στα Honeycrisp, το ξύλο αρχίζει να καταρρέει 5 έως 8 εβδομάδες μετά την πλήρη άνθιση, σε μια περίοδο γρήγορης ανάπτυξης και υψηλών αναγκών σε ασβέστιο, και σε αντίθεση με άλλους καρπούς, όπως το ακτινίδιο, δεν μπορεί να αποκατασταθεί.
Η λύση πριν από τη συγκομιδή
Επειδή η ασθένεια διαμορφώνεται κυρίως πριν από τη συγκομιδή, οι ερευνητές προτείνουν παρεμβάσεις στον οπωρώνα που επιβραδύνουν προσωρινά την ανάπτυξη στο κρίσιμο διάστημα, όπως η κατάλληλα χρονισμένη άρδευση, το κλάδεμα των ριζών ή ουσίες που περιορίζουν τη φωτοσύνθεση, χωρίς ο καρπός να χάνει τελικά το μέγεθος και την ποιότητα που περιμένουν οι καταναλωτές. Οι διαφυλλικοί ψεκασμοί με ασβέστιο, που εφαρμόζονται ευρέως, δεν εγγυώνται υγιείς καρπούς αν τα αγγεία μεταφοράς έχουν ήδη πάψει να λειτουργούν. Ο Einhorn εκτιμά ότι, με βάση την έκταση της παραγωγής Honeycrisp στις ΗΠΑ, τα έσοδα που χάνονται κάθε χρόνο από μη εμπορεύσιμους καρπούς φτάνουν, με συντηρητικούς υπολογισμούς, τις δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Experimental Botany, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της Society for Experimental Biology.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Εμφιαλωμένο νερό: Καταγγελίες καταναλωτών ότι το περιεχόμενο στα μπουκάλια γνωστής μάρκας μυρίζει θειάφι – Η απάντηση της εταιρείας
- Βρώσιμα έντομα: Η Ευρώπη προσπάθησε, αλλά οι καταναλωτές γύρισαν την πλάτη – Πού απευθύνεται πλέον το «εναλλακτικό» μενού για να σωθεί η βιομηχανία
- Λιπαρά γεύματα: Πώς μια εβδομάδα ανθυγιεινής διατροφής αρκεί για να «μπλοκάρει» τη μνήμη – Νέα έρευνα
- Ιταλία: Εξαφανίστηκαν γαλακτοκομικά, κατεψυγμένα, αλεύρι και ζυμαρικά από τα ράφια – Παρέλυσε η εφοδιαστική αλυσίδα
- Σε τι διαφέρουν πράσινες, κίτρινες και κόκκινες πιπεριές;
- Το λάθος στην κουζίνα που δημιούργησε το πιο διάσημο και λαχταριστό επιδόρπιο στην ιστορία
- Πόσο κρατάει το κρέας στην κατάψυξη του σπιτιού μας;
