Η Labor Day στις ΗΠΑ είναι σήμερα συνδεδεμένη με ψησταριές, χάμπουργκερ, χοτ ντογκ και οικογενειακές συγκεντρώσεις, όμως η πρώτη γιορτή προς τιμήν των εργαζομένων είχε ένα αρκετά διαφορετικό μενού. Η παράδοση ξεκίνησε στη Νέα Υόρκη το 1882, όταν χιλιάδες εργαζόμενοι συμμετείχαν στην πρώτη παρέλαση και στη συνέχεια συγκεντρώθηκαν για ένα μεγάλο υπαίθριο πικνίκ. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Εργασίας, στην πρώτη παρέλαση συμμετείχαν περίπου 10.000 έως 20.000 άνδρες και γυναίκες, πριν ακολουθήσει η γιορτή με φαγητό, μπύρα και κοινωνικές εκδηλώσεις.
Εκείνη την εποχή, μάλιστα, το φαγητό σε εξωτερικούς χώρους δεν ήταν η αυτονόητη δραστηριότητα που θεωρείται σήμερα. Η ιστορικός τροφίμων Greta Hardin εξηγεί ότι το υπαίθριο φαγητό ήταν περισσότερο μια ασυνήθιστη εμπειρία για μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Οι πιο εύποροι μπορούσαν να οργανώνουν πολυτελή γεύματα σε εξωτερικούς χώρους, ενώ οι εργαζόμενοι συνήθως έτρωγαν στο σπίτι ή σε χώρους όπως τα πρώιμα καφέ και σαλούν που σέρβιραν φαγητό. Η Labor Day, επομένως, αποτέλεσε και μια ευκαιρία για ένα μεγάλο συλλογικό γεύμα που έβγαζε τους εργαζομένους από την καθημερινή ρουτίνα.
Ο τρόπος με τον οποίο οργανωνόταν το φαγητό συνδεόταν άμεσα με τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής. Η ψύξη δεν ήταν ακόμη κάτι συνηθισμένο, με αποτέλεσμα η διαχείριση μεγάλων ποσοτήτων κρέατος να αποτελεί σημαντική πρακτική πρόκληση. Το μπάρμπεκιου προσέφερε μια αποτελεσματική λύση, καθώς επέτρεπε το μαγείρεμα ολόκληρων ζώων για ένα μεγάλο πλήθος, χωρίς να απαιτείται η διατήρηση του ωμού κρέατος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η παράδοση αυτή φαίνεται και σε μεταγενέστερες αναφορές στις εκδηλώσεις της Labor Day. Σε δημοσίευμα των New York Times το 1892, δέκα χρόνια μετά την πρώτη γιορτή, περιγράφεται ένα πικνίκ όπου δύο μεγάλα βόδια είχαν ήδη σφαγεί και τα ολόκληρα σφάγια ψήνονταν πάνω από μεγάλες φωτιές. Το κρέας προοριζόταν για ένα μεγάλο πλήθος και το ψήσιμο αποτελούσε ταυτόχρονα τρόπο μαζικής προετοιμασίας του φαγητού και κεντρικό θέαμα της εκδήλωσης. Η οργάνωση αυτών των γευμάτων διέφερε επίσης σημαντικά από τη σημερινή εμπορική μορφή του μπάρμπεκιου. Το κρέας συχνά προσφερόταν από κάποιον υποστηρικτή της εκδήλωσης και μαγειρευόταν και διανεμόταν δωρεάν από την ίδια την οργάνωση, αντί να αγοράζεται από επαγγελματίες πωλητές. Κατά τη δεκαετία του 1890 και στις αρχές του 20ού αιώνα άρχισε να γίνεται συχνότερη η παρουσία επαγγελματιών ψηνών, οι οποίοι αναλάμβαναν το μαγείρεμα και την πώληση του κρέατος.
Τι άλλο υπήρχε στο τραπέζι
Παρότι το ψητό κρέας ήταν ο πρωταγωνιστής, το τραπέζι της εποχής δεν διέφερε τόσο πολύ από ένα σημερινό πικνίκ. Οι ιστορικοί τροφίμων αναφέρουν ως χαρακτηριστικές επιλογές τα σάντουιτς με ψωμί, βούτυρο, μαρμελάδα και πάστα ψαριού, το κέικ, το κρύο τηγανητό κοτόπουλο, τα τουρσιά και τις χειροποίητες πίτες. Πρόκειται για τρόφιμα που μπορούσαν να μεταφερθούν σχετικά εύκολα και να καταναλωθούν χωρίς πολύπλοκη προετοιμασία την ώρα της εκδήλωσης. Αντίθετα, το αλκοόλ και ειδικά η μπύρα αποτελούσαν πολύ πιο εμφανές στοιχείο της πρώτης Labor Day. Οι περιγραφές της πρώτης εκδήλωσης στη Νέα Υόρκη κάνουν λόγο για βαρέλια lager που βρίσκονταν σε πολλά σημεία του χώρου, ενώ αναφέρεται επίσης μεγάλη κατανάλωση πούρων. Η εικόνα απέχει αρκετά από τη σημερινή οικογενειακή γιορτή, όμως αποτυπώνει τον κοινωνικό χαρακτήρα που είχε εξαρχής η Labor Day ως συλλογική εκδήλωση του εργατικού κινήματος.
Με τα χρόνια, η Labor Day μετατράπηκε από μια εκδήλωση με έντονη σύνδεση με το εργατικό κίνημα σε μία από τις σημαντικότερες αργίες του τέλους του καλοκαιριού στις ΗΠΑ, με παρελάσεις, υπαίθριες συγκεντρώσεις και μπάρμπεκιου. Η φετινή Labor Day γιορτάζεται τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου, όμως το μενού των σύγχρονων συγκεντρώσεων, με χάμπουργκερ και χοτ ντογκ, έχει πλέον ελάχιστη σχέση με τα μεγάλα ψητά που έβγαιναν από τις φωτιές στα πρώτα πικνίκ του 19ου αιώνα.
Φωτογραφία Shutterstock
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
