Μελέτη σε 21.000 ασθενείς αποκαλύπτει ότι ένα δωρεάν ψηφιακό εργαλείο αυτοδιαχείρισης μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη δημόσια υγεία
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας διαθέτει από τη δεκαετία του 2010 ένα δωρεάν διαδικτυακό πρόγραμμα αυτοδιαχείρισης για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, το Healthy Living, το οποίο προσφέρει δομημένο εκπαιδευτικό υλικό οργανωμένο σε ενότητες, εργαλεία παρακολούθησης στόχων και ενότητα ελεύθερης αναζήτησης πληροφοριών. Νέα αναδρομική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One εξέτασε 21.820 χρήστες που ενεργοποίησαν λογαριασμό στο πρόγραμμα και συνέκρινε τα κλινικά αποτελέσματά τους σε ένα χρόνο με αντίστοιχο δείγμα ελέγχου από τη Βρετανική Εθνική Βάση Δεδομένων Διαβήτη.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Οι επιστήμονες αποφάσισαν: Αυτό είναι το πιο θρεπτικό λαχανικό στον κόσμο
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Το συγκλονιστικό βίντεο με τρωκτικά και περιττώματα αναμεμειγμένα με το φαγητό των ζώων σε μονάδα παραγωγής προϊόντων ΠΟΠ
Τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά στα νούμερα, αλλά απαιτούν προσεκτική ανάγνωση. Οι χρήστες του προγράμματος εμφάνισαν σε ένα χρόνο μείωση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1c κατά 1,3 mmol/mol, μείωση του δείκτη μάζας σώματος κατά 0,2 kg/m², μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης κατά 1,2 mmHg και της διαστολικής κατά 0,6 mmHg, και 60% υψηλότερη πιθανότητα να ολοκληρώσουν και τις οκτώ συνιστώμενες διαδικασίες φροντίδας για τον διαβήτη. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αν και η μείωση HbA1c των 1,3 mmol/mol είναι κάτω από το κλινικά σημαντικό κατώφλι των 3-5 mmol/mol, σε πληθυσμιακό επίπεδο ακόμα και μικρές βελτιώσεις σε εκατομμύρια ασθενείς μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον αριθμό των αγγειακών επιπλοκών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | PFAS στο πόσιμο νερό: Η αόρατη πρόκληση για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον – Τι δείχνουν οι μετρήσεις στην Ελλάδα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μη παστεριωμένο γάλα: Από τη γαστρεντερίτιδα στην παράλυση – Οι σοβαροί κίνδυνοι που αγνοούν καταναλωτές και η εικόνα στη χώρα μας
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η αποτελεσματικότητα αλλά η εμπλοκή. Ο μέσος χρόνος που περνούσαν οι χρήστες στην ιστοσελίδα ήταν μόλις επτά λεπτά, και μόλις το 5% έφτασε στο επίπεδο ολοκλήρωσης που ορίζει το πρόγραμμα, δηλαδή πρόσβαση στο 60% του εκπαιδευτικού υλικού εντός εννέα μηνών. Εξίσου ανησυχητικό είναι το προφίλ των χρηστών: είχαν διπλάσια πιθανότητα να προέρχονται από τις λιγότερο οικονομικά στερημένες περιοχές σε σύγκριση με τις πιο στερημένες, ήταν 65% λιγότερο πιθανό να είναι Ασιάτες και 44% λιγότερο πιθανό να είναι μαύροι σε σύγκριση με λευκούς. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα χρησιμοποιείται κατά προτίμηση από ασθενείς που ήδη έχουν καλύτερη πρόσβαση στη φροντίδα υγείας, ενισχύοντας ανισότητες αντί να τις μειώνει.
