Για δεκαετίες το σωματικό λίπος θεωρούνταν κυρίως ένας παράγοντας που αυξάνει τον κίνδυνο για παχυσαρκία, διαβήτη και καρδιαγγειακά προβλήματα. Νέα επιστημονικά δεδομένα όμως δείχνουν ότι η εικόνα είναι πιο σύνθετη. Δεν είναι μόνο η συσσώρευση λίπους που μπορεί να βλάψει την υγεία, αλλά και η απώλεια συγκεκριμένου λιπώδους ιστού που έχει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν μελέτησαν τι συμβαίνει όταν τα λιποκύτταρα χάνουν τη φυσιολογική τους λειτουργία και εξαφανίζονται από τον οργανισμό. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η απώλεια υγιούς λιπώδους ιστού μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές του μεταβολισμού, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη και λιπώδους νόσου του ήπατος.
Η μελέτη επικεντρώθηκε κυρίως σε μια σπάνια γενετική πάθηση, την οικογενή μερική λιποδυστροφία τύπου 2, όπου παρατηρείται ανώμαλη απώλεια λίπους και αλλαγή στην κατανομή του στο σώμα. Ωστόσο, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα βοηθούν να γίνει καλύτερα κατανοητός ο γενικότερος ρόλος του λιπώδους ιστού στη ρύθμιση του σακχάρου. Ο λιπώδης ιστός δεν λειτουργεί απλώς ως αποθήκη θερμίδων. Αποτελεί ένα ενεργό όργανο που συμμετέχει στην παραγωγή ορμονών, στη ρύθμιση της ενέργειας και στον έλεγχο του μεταβολισμού. Όταν το λίπος λειτουργεί φυσιολογικά, μπορεί να αποθηκεύει αποτελεσματικά τα λιπίδια και να αποτρέπει τη συσσώρευσή τους σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ και οι μύες. Αντίθετα, όταν τα λιποκύτταρα καταστρέφονται ή χάνουν την ικανότητά τους να αποθηκεύουν λίπος, το σώμα δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα λιπίδια και τη γλυκόζη.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στα προβληματικά λιποκύτταρα υπήρχαν σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία τους. Τα κύτταρα εμφάνιζαν δυσκολία στην επεξεργασία και αποθήκευση λιπών, ενώ παράλληλα ενεργοποιούνταν μηχανισμοί φλεγμονής. Τα μιτοχόνδρια, οι δομές που παράγουν ενέργεια μέσα στα κύτταρα, παρουσίαζαν επίσης δυσλειτουργία.
Πώς η απώλεια λίπους μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη
Η απώλεια υγιούς λιπώδους ιστού μπορεί να προκαλέσει ένα μεταβολικό «ντόμινο». Όταν το σώμα δεν διαθέτει αρκετά λειτουργικά λιποκύτταρα για να αποθηκεύσει τα λιπίδια, αυτά μπορεί να συσσωρεύονται σε άλλα σημεία, προκαλώντας αντίσταση στην ινσουλίνη και προβλήματα στη ρύθμιση του σακχάρου.
Η νέα μελέτη δείχνει ότι ο διαβήτης δεν αφορά αποκλειστικά τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία παράγουν ινσουλίνη, αλλά συνδέεται επίσης με τη λειτουργία των λιποκυττάρων. Ο λιπώδης ιστός φαίνεται να αποτελεί βασικό ρυθμιστή της μεταβολικής υγείας και όχι έναν παθητικό αποθηκευτικό χώρο.
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι τα ευρήματα δεν σημαίνουν πως η απώλεια βάρους είναι επιβλαβής. Η μείωση του υπερβολικού σωματικού λίπους παραμένει σημαντική για την πρόληψη πολλών ασθενειών. Η μελέτη αφορά την παθολογική απώλεια ή δυσλειτουργία του λιπώδους ιστού, όχι τη φυσιολογική απώλεια βάρους μέσω υγιεινής διατροφής και άσκησης.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Clinical Investigation.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Μετφορμίνη: Νέα ανακάλυψη δείχνει ότι δρα και στον εγκέφαλο για να μειώσει το σάκχαρο
- Ξύλινη επιφάνεια κοπής: Το απλό κόλπο που απομακρύνει τις έντονες μυρωδιές χωρίς χημικά
- Πολυβιταμίνες: Αξίζει να τις παίρνετε καθημερινά; Τι δείχνουν οι μεγαλύτερες επιστημονικές μελέτες
- 10 τροφές με λίγες θερμίδες που χορταίνουν και βοηθούν στον έλεγχο του βάρους
- Αναψυκτικά με πρεβιοτικά: Η νέα «υγιεινή» τάση που κρύβει λιγότερες φυτικές ίνες και περισσότερη ζάχαρη από όσο υπόσχεται
- Ενυδάτωση το καλοκαίρι: Το ρόφημα που βοηθά περισσότερο τον οργανισμό όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία
- Καλοκαιρινό μπάρμπεκιου: Τα σημάδια κινδύνου που μπορούν να μετατρέψουν το τραπέζι σε τροφική δηλητηρίαση
- Κόμμι χαρουπιού στις ζωοτροφές: Η EFSA αξιολογεί την ασφάλεια χρήσης του σε γάτες, σκύλους, χοίρους και πουλερικά
- Μούχλα στο ψωμί: Γιατί δεν αρκεί να αφαιρέσετε τη χαλασμένη φέτα
