Ένα «παλιό» φάρμακο μπορεί να αποκτήσει καινούριο αντικαρκινικό ρόλο στον καρκίνο παχέος εντέρου
Ο καρκίνος παχέος εντέρου παραμένει από τις συχνότερες κακοήθειες διεθνώς, με εκατομμύρια νέες διαγνώσεις ετησίως και υψηλά ποσοστά μεταστατικής εξέλιξης, κάτι που δυσκολεύει την αντιμετώπιση. Προγενέστερες παρατηρητικές έρευνες είχαν αφήσει υπόνοιες ότι η ασπιρίνη ίσως προσφέρει αντικαρκινικό όφελος, ειδικά όταν υπάρχουν μεταλλάξεις σε γονίδια της οδού PI3K, αλλά έλειπε η επιβεβαίωση από τυχαιοποιημένη δοκιμή.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τριμμένο τυρί της γνωστής Kerrygold με ορατές αποικίες μούχλας, εντοπίστηκε δύο φορές! – Φωτογραφίες από την αυτοψία
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Απάτη στα ψάρια: Το ελληνικό φαγκρί είναι Ιαπωνικό ψάρι, ο μπακαλιάρος είναι ling και οι γαρίδες, επεξεργασμένο κοτόπουλο!
Τώρα μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη από ερευνητές του Karolinska επιβεβαιώνει ότι η καθημερινή χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης μετά την επέμβαση μπορεί να μειώσει περίπου στο μισό τον κίνδυνο υποτροπής σε καρκίνο παχέος εντέρου/ορθού—όμως μόνο σε ασθενείς των οποίων ο όγκος φέρει συγκεκριμένη γενετική αλλοίωση στην οδό PI3K. Η εργασία δημοσιεύτηκε στο The New England Journal of Medicine και δίνει σαφές σήμα προς την κατεύθυνση της εξατομικευμένης θεραπείας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Φυτοφάρμακα σε τρόφιμα στη Λαϊκή: Γιατί το ΥΠΑΑΤ δεν δημοσιεύει τα ονόματα πωλητών και παραγωγών;
Στη δοκιμή ALASCCA συμπεριλήφθηκαν πάνω από 3.500 ασθενείς από δεκάδες νοσοκομεία σε Σουηδία, Νορβηγία, Δανία και Φινλανδία. Όσοι είχαν όγκους με συγκεκριμένη μεταβολή σχετική με την PI3K—περίπου το 40% του συνόλου—τυχαία έλαβαν είτε 160 mg ασπιρίνης ημερησίως είτε εικονικό φάρμακο για τρία χρόνια μετά το χειρουργείο. Σ’ αυτήν την γενετικά ορισμένη υποομάδα, η ασπιρίνη συνδέθηκε με 55% χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής σε σύγκριση με το placebo.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Νέα ανάκληση ζυμαρικών μεγάλων σουπερμάρκετ μετά τους 4 θανάτους και τις 19 νοσηλείες
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Δημοφιλή μπισκότα σοκολάτας αποσύρονται ταυτόχρονα σε πολλές ευρωπαϊκές αγορές
Ο προτεινόμενος μηχανισμός δεν είναι μονοδιάστατος: η ασπιρίνη φαίνεται να δρα αντιφλεγμονωδώς, να τροποποιεί τη λειτουργία των αιμοπεταλίων και να επηρεάζει βιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την ανάπτυξη του όγκου. Ο συνδυασμός αυτών των δράσεων μπορεί να δημιουργεί λιγότερο «φιλικό» περιβάλλον για την επανεμφάνιση της νόσου, ιδίως όταν υπάρχει η συγκεκριμένη μοριακή ευπάθεια.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ποια αυγά κότας είναι τα καλύτερα; Μελέτη επιστημόνων του ΑΠΘ και του Πανεπιστημίου Aeres της Ολλανδίας
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μαρμελάδες: Νέος τρόπος παρασκευής μειώνει εντυπωσιακά τον χρόνο μαγειρέματος, και δίνει πιο σταθερή και “δεμένη” υφή
Το εύρημα έχει άμεση κλινική σημασία γιατί αφορά ένα φάρμακο παλιό, ευρέως διαθέσιμο και φθηνό. Αν ενσωματωθεί σε κατευθυντήριες οδηγίες για την κατάλληλη γενετική υποομάδα, θα μπορούσε να αλλάξει την καθημερινή πρακτική παρακολούθησης μετά την επέμβαση και να μειώσει υποτροπές με χαμηλό κόστος.
Υπάρχουν, ωστόσο, όρια και προϋποθέσεις. Το όφελος δεν αφορά όλους τους ασθενείς, αλλά όσους έχουν τον συγκεκριμένο μοριακό δείκτη. Επιπλέον, η ασπιρίνη έχει γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες—κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές και αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας—και οι αλληλεπιδράσεις της με άλλα αντιαιμοπεταλιακά/αντιπηκτικά είναι κλινικά κρίσιμες. Η χρήση της σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να γίνεται ιατρικά στοχευμένα, μετά από γενετικό έλεγχο του όγκου και ιατρική εκτίμηση κινδύνου–οφέλους. Σύμφωνα με τη δημοσίευση (NEJM, 2025; 393:1051, DOI: 10.1056/NEJMoa2504650), η δοκιμή υλοποιήθηκε με δημόσια/θεσμική χρηματοδότηση και χωρίς δηλωμένες συγκρούσεις συμφερόντων.
