Την οριστική καταδίκη μιας γυναίκας που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον πρώην σύντροφό της χρησιμοποιώντας ως όπλο μία σοκολάτα εμποτισμένη με θανατηφόρα ποσότητα θαλλίου, μιας εξαιρετικά τοξικής ουσίας που χρησιμοποιείται ως ποντικοφάρμακο, επικύρωσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας, βάζοντας τέλος σε μία από τις πιο σοκαριστικές υποθέσεις απόπειρας ανθρωποκτονίας που έχουν απασχολήσει τη χώρα τα τελευταία χρόνια.
Με την απόφασή του, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της καταδικασθείσας και διατήρησε την ποινή κάθειρξης 12 ετών και έξι μηνών που της είχε επιβληθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος του πρώην συντρόφου της, επιβεβαιώνοντας παράλληλα και την προηγούμενη απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου της Καστίλλης και Λεόν, το οποίο είχε επικυρώσει την πρωτόδικη ετυμηγορία του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Λεόν.
Η υπόθεση εκτυλίχθηκε τον Ιούνιο του 2020 στην πόλη Λεόν της βορειοδυτικής Ισπανίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν δεκτά από τα δικαστήρια, η γυναίκα αποφάσισε να σκοτώσει τον πρώην σύντροφό της, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο παιδιά. Οι σχέσεις των δύο είχαν επιδεινωθεί σημαντικά μετά τον χωρισμό τους, κυρίως εξαιτίας της επιμέλειας των παιδιών και των συνεχών δικαστικών διαφορών που είχαν ανακύψει μεταξύ τους.
Όπως περιγράφεται στη δικαστική απόφαση, η κατηγορούμενη άλειψε με θανατηφόρα ποσότητα θαλλίου μία σοκολάτα Milka και στη συνέχεια την έδωσε στον επτάχρονο τότε γιο τους. Του είπε ότι δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να τη φάει ο ίδιος, αλλά να την προσφέρει στον πατέρα του και να τον πείσει να τη δοκιμάσει. Το παιδί, χωρίς να γνωρίζει ότι η σοκολάτα ήταν δηλητηριασμένη, ακολούθησε τις οδηγίες της μητέρας του. Όταν ο πατέρας πήγε να παραλάβει τα παιδιά από το σπίτι της πρώην συντρόφου του στις 22 Ιουνίου 2020, ο γιος του επέμεινε να δοκιμάσει το κομμάτι σοκολάτας που του είχε δώσει η μητέρα του. Ο άνδρας τελικά το έφαγε, χωρίς να υποψιάζεται το παραμικρό.
Οι ανεπανόρθωτες βλάβες της δηλητηρίασης
Λίγη ώρα αργότερα άρχισε να αισθάνεται έντονο πόνο στην κοιλιά και μυρμήγκιασμα στα χέρια, συμπτώματα που σταδιακά επιδεινώνονταν. Μέσα στις επόμενες ημέρες η κατάσταση της υγείας του παρουσίασε δραματική επιδείνωση, με αποτέλεσμα να εισαχθεί αρχικά σε ιδιωτική κλινική και στη συνέχεια στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λεόν. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι παρουσίαζε σοβαρή δηλητηρίαση από θάλλιο. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αποκάλυψαν συγκεντρώσεις της τοξικής ουσίας που ξεπερνούσαν κατά πολύ τα επίπεδα που μπορεί να αντέξει ο ανθρώπινος οργανισμός και οι οποίες, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, μπορούσαν να αποβούν θανατηφόρες.
Η κατάσταση του ασθενούς ήταν εξαιρετικά κρίσιμη. Παρουσίασε προοδευτική εγκεφαλοπάθεια, σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια, εκτεταμένες δερματικές βλάβες, απώλεια μαλλιών, μυϊκή αδυναμία και σταδιακή απώλεια της όρασής του. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του χρειάστηκε να εισαχθεί επανειλημμένα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, να διασωληνωθεί και να υποβληθεί σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.
Σύμφωνα με τους γιατρούς που κατέθεσαν στο δικαστήριο, η επιβίωσή του οφείλεται αφενός στην έγκαιρη και πολύμηνη ιατρική αντιμετώπιση και αφετέρου στη γενικότερα καλή φυσική του κατάσταση πριν από τη δηλητηρίαση. Όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν, το επίπεδο του θαλλίου στον οργανισμό του ήταν τόσο υψηλό ώστε τους προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι κατάφερε να επιζήσει.
Η περίοδος αποκατάστασης αποδείχθηκε εξαιρετικά μακρά και επίπονη. Συνολικά χρειάστηκαν 705 ημέρες μέχρι να θεωρηθεί ότι ολοκληρώθηκε η θεραπεία του, εκ των οποίων οι 75 χαρακτηρίστηκαν από τους πραγματογνώμονες ως ημέρες «πολύ σοβαρής βλάβης», ενώ άλλες 140 ως σοβαρής και 490 ως μέτριας βλάβης.
Παρά την επιβίωσή του, οι συνέπειες της δηλητηρίασης αποδείχθηκαν μόνιμες. Ο άνδρας έχασε σχεδόν ολοκληρωτικά την όρασή του λόγω ατροφίας των οπτικών νεύρων, υπέστη σοβαρές νευρολογικές και κινητικές βλάβες, γνωστικές διαταραχές και οργανική διαταραχή προσωπικότητας, ενώ πλέον περπατά με μπαστούνι εξαιτίας της αστάθειας και της αδυναμίας των κάτω άκρων. Παράλληλα χρειάστηκε να προσαρμοστεί η κατοικία του στις νέες ανάγκες που δημιούργησε η αναπηρία του. Τον Νοέμβριο του 2021 οι αρμόδιες ισπανικές αρχές του αναγνώρισαν καθεστώς μόνιμης απόλυτης αναπηρίας, κρίνοντας ότι οι βλάβες που υπέστη δεν του επιτρέπουν πλέον να εργαστεί.
Η κατάθεση – κλειδί του παιδιού που οδήγησε στην καταδίκη της μητέρας
Καθοριστικό ρόλο στην καταδίκη της γυναίκας διαδραμάτισε η κατάθεση του ανήλικου γιου του ζευγαριού, η οποία είχε ληφθεί με όλες τις προβλεπόμενες δικαστικές εγγυήσεις. Το παιδί περιέγραψε στους δικαστές ότι η μητέρα του πήρε τη σοκολάτα από το ψυγείο, την τύλιξε σε χαρτί και του είπε να τη δώσει αποκλειστικά στον πατέρα του, διευκρινίζοντας ότι ούτε ο ίδιος ούτε ο μικρότερος αδελφός του έπρεπε να τη δοκιμάσουν.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι, παρότι δεν υπήρχε άμεση απόδειξη της πράξης, υπήρχε ένα ισχυρό και αδιάσπαστο πλέγμα ενδείξεων που αποδείκνυε την ενοχή της κατηγορούμενης πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν η ιδιαίτερα τεταμένη σχέση του πρώην ζευγαριού, η παράδοση της σοκολάτας μέσω του ανήλικου παιδιού, η χρονική σύμπτωση ανάμεσα στην κατανάλωσή της και στην εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, τα ιατροδικαστικά ευρήματα που επιβεβαίωσαν τη δηλητηρίαση από θάλλιο, ο αποκλεισμός κάθε άλλης πιθανής πηγής μόλυνσης, αλλά και η αδιαφορία που επέδειξε η κατηγορούμενη όταν πληροφορήθηκε τη δραματική επιδείνωση της υγείας του πρώην συντρόφου της.
Οι δικαστές απέρριψαν επίσης όλους τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης, σύμφωνα με τους οποίους δεν υπήρχαν επαρκείς αποδείξεις ή ότι η έρευνα είχε επικεντρωθεί αποκλειστικά στην ίδια χωρίς να εξεταστούν άλλα ενδεχόμενα. Αντίθετα, επισήμαναν ότι οι ιατροδικαστές απέκλεισαν οποιαδήποτε τυχαία ή επαγγελματική έκθεση στο θάλλιο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ουσία είχε χορηγηθεί μέσω κατάποσης.
Πέρα από την ποινή κάθειρξης, το Ανώτατο Δικαστήριο διατήρησε και όλα τα υπόλοιπα μέτρα που είχαν επιβληθεί στην καταδικασθείσα. Η γυναίκα δεν επιτρέπεται να πλησιάζει τον πρώην σύντροφό της σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων ούτε να επικοινωνεί μαζί του για συνολικό διάστημα 22 ετών και έξι μηνών. Παράλληλα στερείται του δικαιώματος άσκησης της γονικής μέριμνας των δύο παιδιών τους για όσο διάστημα εκτίει την ποινή της.
Επιπλέον υποχρεώθηκε να καταβάλει στον πρώην σύντροφό της αποζημίωση ύψους 822.592,85 ευρώ, καθώς και όλα τα μελλοντικά έξοδα που θα απαιτηθούν για τη συνέχιση της ιατρικής περίθαλψης και την προσαρμογή της κατοικίας του στις ανάγκες της αναπηρίας του. Παράλληλα οφείλει να αποζημιώσει με περισσότερα από 152.000 ευρώ και την ασφαλιστική εταιρεία που κάλυψε σημαντικό μέρος των νοσηλίων.
Με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, η πολύκροτη υπόθεση κλείνει οριστικά σε δικαστικό επίπεδο, επικυρώνοντας μία από τις βαρύτερες καταδίκες που έχουν επιβληθεί στην Ισπανία για απόπειρα ανθρωποκτονίας με χρήση δηλητηρίου.
Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο της απόφασης του Εφετείου με όλα τα δικαστικά στοιχεία και το σκεπτικό ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- 58 στο νοσοκομείο μετά από γεύμα κηδείας – Υποψίες ότι το catering σέρβιρε περισσεύματα τροφίμων από εκδήλωση προηγούμενης ημέρας
- Γιατί οι κατεψυγμένες φράουλες και τα μούρα μολύνονται τόσο συχνά από ηπατίτιδα Α; Πώς μπορεί να προστατευθεί ο καταναλωτής;
