Μελέτη πέντε ετών αποκαλύπτει ότι η παχυσαρκία ανεβάζει τους βιοδείκτες του αλτσχάιμερ έως και 95% γρηγορότερα
Ερευνητές πραγματοποίησαν την πρώτη μελέτη που αξιολογεί τον αντίκτυπο της παχυσαρκίας στους βιοδείκτες του αίματος (BBMs) της νόσου Αλτσχάιμερ. Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής, οι τιμές των βιοδεικτών αυξήθηκαν έως και 95% γρηγορότερα στα άτομα με παχυσαρκία σε σύγκριση με τα μη παχύσαρκα άτομα.
Ο Δρ Σάιρους Ράτζι, κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται η σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της νόσου Αλτσχάιμερ μετρώντας τους βιοδείκτες μέσω εξέτασης αίματος.
Για τη μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν πενταετή δεδομένα από τετρακόσιους επτά συμμετέχοντες της Πρωτοβουλίας Νευροαπεικόνισης της Νόσου Αλτσχάιμερ. Τα δεδομένα περιλάμβαναν αιματολογικές αναλύσεις και σαρώσεις τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ) για την αμυλοειδή πρωτεΐνη, η συσσώρευση της οποίας αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό της νόσου Αλτσχάιμερ.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανακαλείται ελαιόλαδο λόγω σοβαρής αστοχίας στη διαδικασία παραγωγής – Κίνδυνος παρουσίας θανατηφόρου βακτηρίου
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τριμμένο τυρί 29 τόνων (!) από 27 δημοφιλείς μάρκες αποσύρεται από τα ράφια μεγάλων αλυσίδων
Τα δείγματα πλάσματος εξετάστηκαν για βιοδείκτες που σχετίζονται με τη νόσο, όπως τα επίπεδα pTau217, η ελαφρά αλυσίδα νευροϊνιδίων (NfL), ένα θραύσμα πρωτεΐνης που απελευθερώνεται από τους κατεστραμμένους ή νεκρούς νευρώνες, και η πρωτεΐνη πλάσματος GFAP, χρησιμοποιώντας έξι κορυφαίες εμπορικές εξετάσεις.
Κατά την αρχική μέτρηση, ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) συνδέθηκε με χαμηλότερους βιοδείκτες αίματος στα παχύσαρκα άτομα, γεγονός που θα μπορούσε να παραπλανήσει τους ερευνητές ώστε να πιστέψουν λανθασμένα ότι αυτοί οι ασθενείς είχαν χαμηλότερη παθολογία Αλτσχάιμερ. Ωστόσο, ο Δρ Σοχέιλ Μοχαμαντί, επικεφαλής συγγραφέας, εξηγεί ότι αυτό πιθανότατα οφειλόταν σε φαινόμενο αραίωσης λόγω του υψηλότερου όγκου αίματος στα παχύσαρκα άτομα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα διαχρονικά δεδομένα, η παρακολούθηση δηλαδή των ασθενών για μεγάλο διάστημα, είναι απαραίτητα για την πλήρη κατανόηση της επίδρασης της παχυσαρκίας.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σοβαρός κίνδυνος εγκαυμάτων από ηλεκτρικά μπρίκια που πωλούνται και στην Ελλάδα – Ευρωπαϊκός συναγερμός
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Ανιχνεύτηκαν επικίνδυνες τοξίνες σε δημοφιλείς χυμούς φρούτων – Επείγουσα ανάκληση 6 διαφορετικών γεύσεων
Με την πάροδο του χρόνου, οι βιοδείκτες αίματος και οι σαρώσεις ΡΕΤ έδειξαν αυξημένη επιβάρυνση της παθολογίας της νόσου Αλτσχάιμερ στα άτομα με παχυσαρκία σε σύγκριση με τα μη παχύσαρκα. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με παχυσαρκία είχαν 29% έως 95% ταχύτερο ρυθμό αύξησης στα επίπεδα pTau217. Η παχυσαρκία οδήγησε επίσης σε 24% ταχύτερο ρυθμό αύξησης της πρωτεΐνης NfL και 37% ταχύτερο ρυθμό συσσώρευσης αμυλοειδούς.
Η ανάλυση έδειξε ότι οι εξετάσεις αίματος ήταν πιο ευαίσθητες από τις σαρώσεις ΡΕΤ στην καταγραφή της επίδρασης της παχυσαρκίας στην παθολογία του Αλτσχάιμερ. Το γεγονός ότι η παχυσαρκία είναι ένας από τους δεκατέσσερις τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι ευθύνονται συνολικά για περίπου το 45% του κινδύνου για Αλτσχάιμερ, ανοίγει νέους δρόμους. Ο Δρ Ράτζι υπογραμμίζει ότι καθώς υπάρχουν πλέον φάρμακα που αντιμετωπίζουν την παχυσαρκία, μελλοντικές μελέτες θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την επίδραση των φαρμάκων απώλειας βάρους στους βιοδείκτες του Αλτσχάιμερ. Αυτή η εργασία θεωρείται θεμελιώδης για μελλοντικές δοκιμές θεραπείας.
