Μόλις 20 λεπτά περπάτημα μπορεί να είναι αρκετά για να προκαλέσουν άμεση αύξηση της κινητικότητας του εντέρου, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Υγείας Fujita στην Ιαπωνία. Η αντίδραση καταγράφηκε μόλις 1-2 λεπτά μετά το τέλος της άσκησης, όταν οι ήχοι του εντέρου έγιναν συχνότεροι και εντονότεροι, υποδεικνύοντας αυξημένη κινητικότητα. Η επίδραση, ωστόσο, ήταν σύντομη και οι μετρήσεις επέστρεψαν στα επίπεδα ηρεμίας μέσα σε λίγα λεπτά. Η μελέτη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη δυσκοιλιότητα, καθώς η μειωμένη σωματική δραστηριότητα έχει συσχετιστεί με βραδύτερη λειτουργία του εντέρου. Οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν όχι απλώς αν η συστηματική άσκηση βοηθά μακροπρόθεσμα, αλλά πόσο γρήγορα μπορεί να αντιδράσει το πεπτικό σύστημα όταν κάποιος αρχίζει να κινείται. Για να το πετύχουν, χρησιμοποίησαν τους ήχους του εντέρου ως μη επεμβατικό δείκτη της κινητικότητάς του.
Τι συνέβη μετά τα 20 λεπτά
Στην έρευνα συμμετείχαν 21 υγιείς ενήλικες, με μέση ηλικία περίπου 21 ετών, οι οποίοι περπάτησαν για 20 λεπτά σε διάδρομο με άνετο ρυθμό. Πριν από το περπάτημα οι ερευνητές κατέγραψαν για ένα λεπτό τους ήχους του εντέρου, ενώ μετά την άσκηση πραγματοποίησαν επαναλαμβανόμενες μετρήσεις για 15 λεπτά. Η διαδικασία έγινε τουλάχιστον δύο ώρες μετά το γεύμα, ώστε η πρόσφατη πρόσληψη τροφής να μην επηρεάσει την κινητικότητα. Οι ερευνητές αξιολόγησαν τρεις διαφορετικούς δείκτες. Ο πρώτος αφορούσε την ένταση των ήχων, ο δεύτερος το ποσοστό του χρόνου κατά τον οποίο ακούγονταν ήχοι και ο τρίτος τον αριθμό των ξεχωριστών ήχων ανά λεπτό. Και οι τρεις δείκτες αυξήθηκαν σημαντικά 1-2 λεπτά μετά το περπάτημα, σε σύγκριση με τις τιμές ηρεμίας.
Η διαφορά ήταν μάλιστα αρκετά έντονη. Ο δείκτης έντασης των ήχων αυξήθηκε από διάμεση τιμή 32,80 mV/min σε 66,56 mV/min, ενώ το ποσοστό του χρόνου κατά τον οποίο καταγράφονταν εντερικοί ήχοι αυξήθηκε από 5,32% σε 19,25%. Ο αριθμός των ήχων ανά λεπτό αυξήθηκε επίσης, από 41,62 σε 55,81 κατά μέσο όρο. Οι αυξήσεις αυτές υποχώρησαν και οι μετρήσεις επέστρεψαν προς τα αρχικά επίπεδα μέσα σε περίπου 2-3 λεπτά.
Γιατί μπορεί να κινείται περισσότερο το έντερο
Οι ερευνητές θεωρούν ότι η άμεση αντίδραση μπορεί να συνδέεται με το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το οποίο ρυθμίζει μεταξύ άλλων και τις λειτουργίες της πέψης, αλλά και με τοπικά αντανακλαστικά που προκαλούνται από τις μηχανικές κινήσεις του σώματος κατά το περπάτημα. Η επαναλαμβανόμενη κίνηση του σώματος μπορεί να προκαλεί μηχανικές ταλαντώσεις οι οποίες, σύμφωνα με την υπόθεση των ερευνητών, συμβάλλουν στην ενεργοποίηση της κινητικότητας του εντέρου.
Οι ήχοι του εντέρου δημιουργούνται όταν υγρά και αέρια μετακινούνται μέσα στο πεπτικό σύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως έμμεσος δείκτης της εντερικής δραστηριότητας. Η συγκεκριμένη μέθοδος επέτρεψε στους ερευνητές να παρακολουθήσουν τις αλλαγές σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, χωρίς να χρειάζονται πιο σύνθετες ή επεμβατικές εξετάσεις. Οι ίδιοι, πάντως, επισημαίνουν ότι η ερμηνεία των εντερικών ήχων παραμένει αντικείμενο συζήτησης, καθώς δεν αντανακλούν αποκλειστικά τις περισταλτικές κινήσεις.
Αυτό είναι σημαντικό και για την ερμηνεία του ευρήματος. Η μελέτη δεν απέδειξε ότι ένα 20λεπτο περπάτημα προκαλεί άμεσα κένωση ούτε ότι θεραπεύει τη χρόνια δυσκοιλιότητα. Έδειξε ότι μετά το περπάτημα αυξάνονται για σύντομο χρονικό διάστημα ορισμένοι έμμεσοι δείκτες της κινητικότητας του εντέρου. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να διαπιστωθεί αν η άμεση αυτή αντίδραση έχει πρακτική και μακροπρόθεσμη επίδραση στα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας.
Η έρευνα προσφέρει έτσι μια πιθανή εξήγηση για κάτι που πολλοί άνθρωποι έχουν παρατηρήσει στην καθημερινότητα, ότι δηλαδή η κίνηση μπορεί να βοηθήσει το έντερο να λειτουργήσει. Μέχρι σήμερα, μεγάλο μέρος των δεδομένων αφορούσε τη σχέση ανάμεσα στη συνολική σωματική δραστηριότητα και τη δυσκοιλιότητα, χωρίς να είναι ξεκάθαρο τι ακριβώς συμβαίνει στα πρώτα λεπτά μετά την άσκηση. Η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει ότι η αντίδραση του εντέρου μπορεί να είναι πολύ ταχύτερη από όσο θεωρούνταν. Παράλληλα, το μικρό μέγεθος και η συγκεκριμένη σύνθεση του δείγματος περιορίζουν το πόσο εύκολα μπορούν να γενικευτούν τα αποτελέσματα. Οι συμμετέχοντες ήταν υγιείς νέοι ενήλικες και όχι άνθρωποι που έπασχαν από χρόνια δυσκοιλιότητα. Χρειάζεται επομένως να εξεταστεί αν η ίδια αντίδραση παρατηρείται σε μεγαλύτερες ηλικίες, σε άτομα με δυσκοιλιότητα ή σε ανθρώπους με διαφορετικά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας. Η ερευνητική ομάδα επισημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να διερευνηθεί ποια διάρκεια, συχνότητα και ένταση άσκησης μπορούν να προκαλέσουν πιο παρατεταμένη επίδραση στην κινητικότητα του εντέρου. Η πρακτική αξία του ευρήματος βρίσκεται κυρίως στην απλότητα της παρέμβασης. Το περπάτημα είναι μια μορφή σωματικής δραστηριότητας που μπορεί να ενταχθεί εύκολα στην καθημερινότητα και, σύμφωνα με τα συγκεκριμένα δεδομένα, η επίδρασή του στο έντερο μπορεί να αρχίζει σχεδόν αμέσως μετά το τέλος μιας σύντομης διαδρομής. Το αν αυτή η προσωρινή αύξηση της κινητικότητας μεταφράζεται τελικά σε ουσιαστική ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα παραμένει ερώτημα για την επόμενη φάση της έρευνας.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Έγινε κιόλας η πρώτη ανάκληση χριστουγεννιάτικων μπισκότων από μεγάλη αλυσίδα
- Μαζική συρροή νοροϊού σε νηπιαγωγείο με 92 ασθενείς και άγνωστη ακόμη η πηγή μετάδοσης
- Ανάκληση έτοιμης σαλάτας λόγω σαλμονέλας: Ο λανθασμένος χειρισμός στα social που έγινε case study – Της Ε. Τσαγκά
- Ιστορική μπισκοτοβιομηχανία ανακαλεί μπισκότα βουτύρου (φωτο) – Πώς ένα ξένο σώμα μπορεί να περάσει τους ελέγχους
- Ελληνικό ελαιόλαδο: Ευρήματα νέας ανάλυσης για βαρέα μέταλλα και ιχνοστοιχεία σε πέντε περιοχές
