Ο αριθμός των φυσικών δοντιών μπορεί να συνδέεται με την επιβίωση ασθενών που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του παγκρέατος, σύμφωνα με νέα μελέτη σε 339 ασθενείς. Όσοι είχαν τουλάχιστον 21 φυσικά δόντια εμφάνισαν διάμεση συνολική επιβίωση 60,7 μηνών, ενώ στους ασθενείς με 20 ή λιγότερα δόντια η διάμεση επιβίωση ήταν 39,1 μήνες. Η διαφορά φτάνει σχεδόν τα 22 μήνες και παρέμεινε στατιστικά σημαντική ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως το στάδιο του όγκου, οι λεμφαδενικές μεταστάσεις, τα χειρουργικά όρια, η χημειοθεραπεία και η διατροφική κατάσταση.
Η έρευνα δεν υποστηρίζει ότι η απώλεια δοντιών προκαλεί χειρότερη έκβαση του καρκίνου ούτε ότι η διατήρηση περισσότερων δοντιών μπορεί από μόνη της να παρατείνει τη ζωή. Οι ερευνητές εξετάζουν τον αριθμό των φυσικών δοντιών ως πιθανό δείκτη της συνολικής κατάστασης του οργανισμού, καθώς η απώλεια δοντιών μπορεί να αντανακλά χρόνια φλεγμονή, ευπάθεια, διατροφικές ελλείψεις, παράγοντες τρόπου ζωής και άλλες επιβαρύνσεις που έχουν συσσωρευτεί για πολλά χρόνια.
Η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ριζική χειρουργική αφαίρεση του παγκρέατος μεταξύ 2014 και 2022. Πριν από την επέμβαση, όλοι υποβλήθηκαν σε οδοντιατρικό έλεγχο, κατά τον οποίο καταγράφηκε ο αριθμός των φυσικών δοντιών και αξιολογήθηκε η σύγκλειση των πίσω δοντιών, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο έρχονται σε επαφή τα άνω και κάτω δόντια κατά τη μάσηση.
Η κατηγοριοποίηση των ασθενών με βάση τον αριθμό των δοντιών αποκάλυψε εντυπωσιακή διαφορά στη διάμεση επιβίωση. Οι 339 ασθενείς χωρίστηκαν ουσιαστικά σε δύο ομάδες, με εκείνους που είχαν 21 ή περισσότερα φυσικά δόντια να φτάνουν τους 60,7 μήνες και εκείνους με 20 ή λιγότερα να φτάνουν τους 39,1 μήνες. Η διαφορά παρέμεινε και μετά την προσαρμογή για τους βασικούς προγνωστικούς παράγοντες του καρκίνου του παγκρέατος.
Ένα ακόμη εύρημα της έρευνας ήταν ότι η ίδια η ικανότητα μάσησης δεν συνδεόταν ανεξάρτητα με την επιβίωση. Η αξιολόγηση της σύγκλεισης των πίσω δοντιών δεν έδειξε αντίστοιχη σχέση, γεγονός που οδήγησε τους ερευνητές στην υπόθεση ότι ο αριθμός των φυσικών δοντιών μπορεί να λειτουργεί περισσότερο ως δείκτης της συνολικής υγείας παρά ως απλή μέτρηση της ικανότητας κατανάλωσης τροφής.
Η απώλεια δοντιών μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολυετούς περιοδοντικής νόσου και χρόνιας φλεγμονής, ενώ μπορεί παράλληλα να συνδέεται με διατροφική κατάσταση, ευπάθεια και άλλες χρόνιες επιβαρύνσεις. Προηγούμενες έρευνες έχουν ήδη εξετάσει τη σχέση της στοματικής υγείας με την πρόγνωση σε άλλους καρκίνους, ενώ έχει ερευνηθεί και η πιθανή συμμετοχή συγκεκριμένων βακτηρίων του στόματος στην καρκινογένεση και στην εξέλιξη του καρκίνου του παγκρέατος.
Γιατί χρειάζεται μεγαλύτερη έρευνα
Ο καρκίνος του παγκρέατος παραμένει ένας από τους πιο δύσκολους καρκίνους ως προς την πρόγνωση, ενώ ακόμη και μετά από χειρουργική επέμβαση με θεραπευτικό στόχο η επιβίωση παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση. Η νέα μελέτη προσθέτει τη στοματική υγεία στους παράγοντες που ενδέχεται να προσφέρουν πληροφορίες για την κατάσταση ενός ασθενούς, χωρίς όμως να αποδεικνύει ότι ο αριθμός των δοντιών αποτελεί ανεξάρτητη αιτία της διαφοράς στην επιβίωση.
Οι ίδιοι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι υπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα μόνο νοσοκομείο και οι συμμετέχοντες ήταν ιαπωνικής καταγωγής, επομένως τα αποτελέσματα χρειάζεται να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτες και σε διαφορετικούς πληθυσμούς. Παράλληλα, απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο τα βακτήρια του στόματος, η χρόνια φλεγμονή και η εξέλιξη του καρκίνου του παγκρέατος μπορεί να συνδέονται βιολογικά.
Η συγκεκριμένη μελέτη καταγράφει έτσι μια διαφορά 60,7 έναντι 39,1 μηνών στη διάμεση συνολική επιβίωση, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη της πορείας ενός συγκεκριμένου ασθενούς. Η αξία του αριθμού των δοντιών βρίσκεται προς το παρόν στην πιθανότητα να αποτελεί έναν εύκολο δείκτη της μακροχρόνιας σωματικής κατάστασης, ο οποίος θα μπορούσε να εξεταστεί μαζί με τους ήδη καθιερωμένους προγνωστικούς παράγοντες.
Επιστημονικό περιοδικό: Journal of Hepato-Biliary-Pancreatic Sciences
