Ερευνητές εντοπίζουν δυνατότητες δημοφιλούς υποκατάστατου ζάχαρης ως αντικαρκινική θεραπεία
Γνωστό γλυκαντικό που τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται ευρέως ως υποκατάστατο της ζάχαρης, καθώς ενώ δεν διαθέτει θερμίδες, έχει 300 φορές μεγαλύτερη γλυκύτητα, τελικά δεν είναι μόνο γλυκαντικό. Τα πλεονεκτήματά του εκτείνονται πολύ πέρα από τα οφέλη του σε διαβητικούς και σε όσους θέλουν να χάσουν ή να διατηρήσουν το βάρος τους, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Χιροσίμα που δημοσιεύτηκε στο Διεθνές Περιοδικό Μοριακών Επιστημών.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Η «αθώα» συνήθεια στο τραπέζι που αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο στομάχου κατά 41% – Αποτελέσματα έρευνας
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Τρωκτικά, έντομα και βρωμιά σε αρτοποιείο – Ο εφιάλτης υγιεινής που «ξεσκέπασαν» οι Αρχές
Ο λόγος για τη στέβια η οποία, όταν ζυμώνεται με βακτήρια που απομονώνονται από φύλλα μπανάνας, σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα του παγκρέατος αλλά δεν βλάπτει τα υγιή νεφρικά κύτταρα, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Χιροσίμα. Η στέβια (Stevia rebaudiana Bertoni) είναι ένα πολυετές βότανο που χρησιμοποιείται ευρέως στις βιομηχανίες τροφίμων και φαρμάκων, και εκτιμάται όχι μόνο για την έντονη φυσική γλυκύτητά της, αλλά και για τις πιθανές ιδιότητές της που προάγουν την υγεία. Εκτός από τους γλυκοζίτες στεβιόλης, τα φύλλα στέβιας είναι πλούσια σε φλαβονοειδή και φαινολικές ενώσεις, οι οποίες εμφανίζουν διάφορες βιολογικές δράσεις, όπως αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιυπερτασικές και αντικαρκινικές δράσεις.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σας καταβάλλει η ζέστη; Οι τροφές που «αναζωογονούν» τον οργανισμό άμεσα
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Δηλητηριασμένο σαλάμι προκάλεσε 86 ασθένειες – 9 άνθρωποι στο νοσοκομείο με ανθεκτική σε αντιβιοτικά λοίμωξη
Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ένας εξαιρετικά κακοήθης όγκος που παραμένει ένα σημαντικό παγκόσμιο βάρος για την υγεία. Σύμφωνα με τους Ερευνητές σε παγκόσμιο επίπεδο, τα ποσοστά επίπτωσης και θνησιμότητας του καρκίνου του παγκρέατος συνεχίζουν να αυξάνονται, με ποσοστό πενταετούς επιβίωσης μικρότερο από 10%. Επιπλέον ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ιδιαίτερα διεισδυτικός και επιρρεπής σε μετάσταση, παρουσιάζοντας σημαντική αντοχή στις υπάρχουσες θεραπείες, όπως η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία. Ως εκ τούτου, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να εντοπιστούν νέες και αποτελεσματικές αντικαρκινικές ενώσεις, ιδίως εκείνες που προέρχονται από φαρμακευτικά φυτά.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Μολυσμένη φρυγανιά οδήγησε σε ανάκληση σαλάτας τόνου από μεγάλο σουπερμάρκετ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Σφήκες: Πώς να τις κρατήσετε μακριά αυτό το καλοκαίρι – Χρειάζονται μόνο δύο υλικά που έχετε ήδη στο ντουλάπι της κουζίνας
Προηγούμενες μελέτες από άλλους ερευνητές έδειξαν ότι το εκχύλισμα φύλλων στέβιας παρουσίασε δυνατότητες ως αντικαρκινικό φάρμακο, αλλά η απομόνωση και η εφαρμογή των συγκεκριμένων βιοδραστικών συστατικών που προστατεύουν από τα καρκινικά κύτταρα παραμένει δύσκολη. Ωστόσο, η ζύμωση με βακτήρια μπορεί να αλλάξει δομικά το εκχύλισμα και να παράγει βιοδραστικούς μεταβολίτες, οι οποίοι είναι ενώσεις που μπορούν να επηρεάσουν τους ζωντανούς οργανισμούς.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣΗ | Τι συμβαίνει με τις πορτοκαλάδες FANTA; Νέα ανάκληση λόγω υψηλής περιεκτικότητας χρωστικής από πετρέλαιο
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ | Είναι σωστό το ένστικτο των σκύλων για τον χαρακτήρα των ανθρώπων; Ευρήματα πειραματικής μελέτης
Η επιστημονική ομάδα ζύμωσε εκχύλισμα φύλλων στέβιας με στέλεχος Lactobacillus plantarum SN13T (FSLE) φυτικής προέλευσης και συνέκρινε τις επιδράσεις του σε κύτταρα καρκίνου του παγκρέατος (PANC-1) στο εργαστήριο, μαζί με μη καρκινικά ανθρώπινα εμβρυϊκά νεφρικά κύτταρα HEK-293, με τις επιδράσεις του μη ζυμωμένου εκχυλίσματος στέβιας. Τα κύτταρα που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτά τα πειράματα αποκτήθηκαν από καθιερωμένες εμπορικές κυτταρικές σειρές.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι το FSLE παρουσιάζει σημαντικά μεγαλύτερη κυτταροτοξικότητα από το μη ζυμωμένο εκχύλισμα σε ισοδύναμες συγκεντρώσεις, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διαδικασία ζύμωσης ενισχύει τη βιοδραστικότητα του εκχυλίσματος», είπαν οι ερευνητές. Αξιοσημείωτο είναι ότι το FSLE παρουσίασε χαμηλότερη τοξικότητα έναντι των κυττάρων HEK-293, με ελάχιστη αναστολή που παρατηρήθηκε ακόμη και στην υψηλότερη συγκέντρωση που δοκιμάστηκε.
Journal: International Journal of Molecular Sciences
