Ένα κείμενο - «κραυγή αγωνίας» για το επιβαλλόμενο διατροφικό lockdown…

Ένα κείμενο - «κραυγή αγωνίας» για το επιβαλλόμενο διατροφικό lockdown

cibum team


Τελικά ο τρόπος ζωής και διατροφής, είναι δική μας επιλογή; 

Η Διαιτολόγος διατροφολόγος Δέσποινα Μαρσέλου Bsc, Msc, CERT, κλινική διαιτολόγος, ταράζει τα νερά με μία ανάρτηση στα social media, που δείχνει την ωμή αλήθεια, για το πόσο ατομική είναι τελικά οι ευθύνη που πρέπει να αναλάβουμε, όχι μόνο για την πανδημία αλλά γενικά για τον τρόπο ζωής μας…. Πόσο μας επιτρέπει το κατεστημένο και οι κοινωνική πραγματικότητα να ακολουθήσουμε μία σωστή διαδρομή, με στόχο την υγεία και την ευεξία μας. Και τελικά ποια είναι τα όπλα που διαθέτουμε και που πρέπει να εκμεταλευτούμε.

Δέσποινα Μαρσέλου*

Με αφορμή την πανδημία, την υποστήριξη ανοσοποιητικού και την ατομική ευθύνη.

Όλοι πλέον γνωρίζουμε ότι μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς και όσπρια, είναι απαραίτητη για την υποστήριξη ανοσοποιητικού, ιδιαιτέρως για την αντιμετώπιση της  πανδημίας. Υπενθυμίζω εδώ και το περιβόητο American gut project όπου προκειμένου να έχουμε ένα πιο υγιές ανοσοποιητικό, πρέπει ιδανικά να καταναλώνουμε 30 διαφορετικά φυτά την εβδομάδα, υποστηρίζοντας έτσι ένα πιο υγιές εντερικό μικροβίωμα και μειώνοντας τη φαρμακοανθεκτικότητα.

Με την έναρξη της πανδημίας διάβασα αρκετές αναρτήσεις περί ατομικής ευθύνης και καλής διατροφής (ότι θα πρέπει πλέον με την πληροφορία που έχουμε, να ξέρουμε ότι η μείωση βάρους είναι απαραίτητη, όπως και η διαχείριση του σακχάρου και της υπέρτασης, αφού γνωρίζουμε ότι ασθενείς με υποκείμενα νοσήματα είναι πιο επιρρεπείς στο συγκεκριμένο ιό …και θα προσθέσω και σε κάθε ιό).

Παράλληλα αναρτήσεις από post-covid ασθενείς που βγήκαν νικητές, παραθέτοντας τις διατροφικές τους συνήθειες και τεχνικές ευζωίας (άσκηση, διαλογισμός, γείωση-και όλα αυτά που βλέπετε και στις δικές μου αναρτήσεις για υποστήριξη ανοσοποιητικού). Σαφώς είναι παράδειγμα προς μίμηση το και υποστηρίζω 100 τοις εκατό.

Όμως το post  μου, θα ήθελα να επικεντρωθεί σήμερα αλλού, θέτοντας κάποια ερωτήματα.

  • Τι γίνεται με τους ανθρώπους που δε έχουν πρόσβαση σε φρούτα και λαχανικά?
  • Όταν μετά από μια εξουθενωτική ημέρα δουλειάς και έχοντας φάει το μπολ με φρούτα, κάθομαι στον καναπέ μου να ξεκουραστώ και με κατακλύζουν διαφημίσεις με επιθετικό marketing από αλλαντικά με προσθήκη ελαιόλαδου (αλλαντικά=καρκινογόνα τύπου 1 σύμφωνα με ΠΟΥ) αλλά και προϊόντα που συνεχώς κάνουν health claim… ότι δηλαδή ένα και ΜΟΝΑΔΙΚΟ προϊόν μπορεί να προσφέρει υγεία, καλή διάθεση, να ενισχύσει το ανοσοποιητικό κλπ.
  • Όταν δομές και σχολεία έχουν κυλικεία, προσφέρουν ακόμα τοστ με τυρί και ζαμπόν, αναψυκτικά και πατατάκια…
  • Όταν εντέλει ο καθένας μας παίρνει τη ατομική ευθύνη να ενημερωθεί και να επισκεφτεί ειδικό-επαγγελματία υγείας και οι πληροφορίες συχνά είναι άκρως αντίθετες με την μεσογειακή μας διατροφή? Όταν στην προσπάθεια σου να χάσεις βάρος η οδηγίες είναι: «μην τρως πολλά φρούτα γιατί έχουν ζάχαρη» , «απέφυγε το καρότο γιατί ανεβάζει ο σάκχαρο», «τα αναψυκτικά light είναι καλύτερα από τα κανονικά» «1 φορά την εβδομάδα φάε ελεύθερα (αλήθεια τις υπόλοιπες ημέρες που φροντίζουμε το σώμα μας είμαστε φυλακισμένοι?)
  • Όταν στη έναρξη της πανδημίας επαγγελματίες διαιτολόγοι-διατροφολόγοι, ακόμα και εξωτερικές δομές εκγύμνασης έμειναν κλειστές ?
  • Όταν αυτή τη στιγμή τρέχουν κυβερνητικά project πανευρωπαϊκά που προτρέπουν σε αύξηση ζωικής πρωτεΐνες παρόλη την παγκόσμια έκκληση για μείωση έως και εξάλειψη λόγω πανδημίας και προστασίας του πλανήτη (υπενθυμίζω ένα: Become a beefatarian project)

Είναι ατομική ευθύνη εντέλει?

Υπάρχουν πολλοί ασθενείς που ακολουθούν μια κατά βάση φυτοφαγική διατροφή με δυσκολία να χάσουν βάρος -δεν είναι εύκολο για όλους και γίνεται και εξαιρετικά περίπλοκο- ιδιαίτερα όταν η υπόλοιπη οικογένεια ακολουθεί κάτι και είναι η γυναίκα που «πρέπει» να τους φροντίσει όλους σε ότι αφορά το μαγείρεμα. Και ναι, υπάρχουν αρκετοί  που  δεν γνωρίζουν βασικές αρχές μαγειρικής.

Η διατροφή και εκγύμναση είναι σαφώς υποστηρικτική για το ανοσοποιητικό χωρίς καμία αμφιβολία. Δεν μας κάνει όμως άτρωτους.

Τι μας κάνει άτρωτους? Η αλληλεγγύη, η κοινωνικοποίηση, το κλείσιμο της τηλεόρασης, η μεταξύ μας φροντίδα και ένα ηχηρό ΟΧΙ σε βιομηχανίες τροφίμων και κυβερνητικά προγράμματα που μας θέλουν locked down-διατροφικά και σωματικά. Αυτά είναι η ασπίδα μας.

* Δέσποινα Μαρσέλου Bsc, Msc, CERT, κλινική διαιτολόγος με εξειδίκευση στα αυτοάνοσα.

Βαθμολογήθηκε με 0 στα 5 με βάση τη γνώμη 0 επισκεπτών
Δεν υπάρχουν σχόλια γι αυτό το άρθρο

Αφήστε το σχόλιό σας

  1. Δημοσιεύστε ένα σχόλιο σαν επισκέπτης.
Βαθμολογείστε αυτό το άρθρο:
0 Χαρακτήρες
Συνημμένα (0 / 3)
Μοιραστείτε την Τοποθεσία σας
Πληκτρολογήστε το κείμενο που παρουσιάζεται στην παρακάτω εικόνα. Δεν είναι σαφές;